Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Bülbül hiç durur mu güller ağlarda,
Figan edip ötmez oldu bağlarda.
Koyundan eser kalmadı dağlarda,
Kuzu sesleri duyulmuyor artık.

Keçiler ağılda tarumar oldu,

Bir gün bir bülbül güle aşık olmuş,
Gülü,peygamber gülü diye sevmiş.
Allah aşkını ondan sonra bulmuş,
Zikir yapar Allah diye ötermiş.

Bülbül gülde hak rızasını güder,

Aşığım bir güle,
Bülbüle benzerim.
Dert çekerken bile,
Bülbüle benzerim.

Elimi ovarım,

Evladı Fatihan'dır,
Bulgaristan Türkleri.
Bulgaristan'da candır,
Bulgaristan Türkleri.

Asırlardan beridir,

Oğuz'un kışında,
Yiğidin düşünde.
Yörüğün aşında,
Buluşun bizimle.

Erciyes Dağında,

Gül bülbülsüz olmaz bülbül de gülsüz,
Bülbül öter mi ki gül olmayınca?
Gül olmaz ise bülbül kalır dilsiz,
Bülbül öter mi ki gül olmayınca?

Bülbül gülü yüreğine yar eder,

Yirmi yedi mayısta darbe yapıp bastılar,
Bu memleket ne çektiyse darbelerden çekti.
Menderes,Zorlu ile Polatkan'ı astılar,
Bu memleket ne çektiyse darbelerden çekti.

Yirmi iki şubatta Aydemir ayaklandı,

Ben sen o yok biz varız biz,
Bu memleket hepimizin.
Hiç yurtta olur mu biz siz?
Bu memleket hepimizin.

Dertle tasada bir olduk,

Yüce Allah gönüle sevgi katmış,
Bülbül güle,gül de bülbüle hasret.
Kelamla ağızda dili yaratmış,
Dünyada insan oğlu dile hasret.

Sevgi özlerde şekil alır onla,

Gül demiş bülbül güle,
Bülbül gülmüş gül ile.
Bülbül aşıktır güle,
O yüzden düşmüş dile.

Bülbül gülünü tanır,