Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Vatana hizmet edeni harcıyorlar,
İnsan oğlunda ahde vefa kalmamış.
Kendi düştükleri hale acıyorlar,
İnsan oğlunda ahde vefa kalmamış.

İnsanlar zorluğu zoraki aşıyor,

İnsanda acıma hıssı zaten yok,
İnsanoğlunda merhamet kalmamış.
Etrafına bakarsan örneği çok,
İnsanoğlunda merhamet kalmamış.

İnsan zalim olursa sakın şaşman,

Her insana bakıp insan sanmayın,
İnsan olabilmek karakter ister.
Onun fiziğini görüp kanmayın,
İnsan olabilmek karakter ister.

İnsan geriden bakınca bilemez,

Kul anne karnına düştüğü zaman,
Kırk günden sonra hücresi oluşur.
Bir melek görevlendirilir hemen,
Kırk gün sonra et parçası oluşur.

Bir sudan beden verilir insana,

İnsan önce iyi niyetinden kaybeder,
Sonra ise iyi niyetini kaybeder.
Kaybeden insan her şeyi bırakıp gider,
Sonra ise iyi niyetini kaybeder.

İyi niyet olmaz ise insan deşinir,

Düşük hareket bizlere yakışmaz,
İnsan onurunu korumak gerek.
İnsan olan insan ile kakışmaz,
İnsan onurunu korumak gerek.

Bizler bir çok şeyi ediyoruz hak,

İnsan başı boş birisi değildir,
İnsan özüne bağlı olmalıdır.
Hayat toprak ise insan güldür,
İnsan özüne bağlı olmalıdır.

Dünyanın malı insanlara yüktür,

Kul rabıtayla Peygambere ondan Hakka ulaşır,
İnsan Rabıta ipiyle Yüce Allah'a bağlıdır.
Rabıta mülkü dünyada hakikat bağını taşır,
İnsan Rabıta ipiyle Yüce Allah'a bağlıdır.

Rabıta sevgidir,Allah sevgiyi sebepsiz kılmaz,

Çip gibi bütün bilgiler ondadır,
İnsan ruhu arı kadar küçüktür.
Hak emriyle uçan ruh cihandadır,
İnsan ruhu arı kadar küçüktür.

Ruhla kulun yaşadığı anlanır,

Yüreği yüreğine benzeyen ile,
İnsan ruhu ruhuna uyanı sever.
Başkası ile insanlar gelmez dile,
İnsan ruhu ruhuna uyanı sever.

İyi insan yalandan hoşlanmaz,