Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Dünyadaki insanlar toprak derdindedir,
Ne insanın ne toprağın gözü doyuyor.
İnsan imtihan için dünya yurdundadır,
Ne insanın ne toprağın gözü doyuyor.

Toprak insanlar gelsin diye yol bekliyor,

Oturup seyrettim yürürken yolda,
Kafası arkaya düşecek sandım.
Karpuz taşıyor sanki iki kolda,
Yan yatıp kenara aşacak sandım.

Önüne çıkıp karşısında durma,

Zaman insana vermiyor aman,
İnsan yaşadığına oluyor pişman.
Ne kadar zorsun Ahir Zaman,
Ne bir dost belli,ne de düşman.

İnsanların acıması yok,kimseye bırakma,
Ne kimsenin eline ne diline düşür Rabbim.
Kul eline düşürüp bizleri dünyada yakma,
Ne kimsenin eline ne diline düşür Rabbim.

İnsanları üzmemek için bizler ederiz ar,

Bu dünyada yalnız kendimden eminim,
Ne kimseye vekilim ne de kefilim.
İnsanlar için yeminim var yeminim,
Ne kimseye vekilim ne de kefilim.

Hayat beni alıp yaban ele attı,

Şu ölümlü dünyada sen,
Ne kimseyi kır,ne kırıl.
Düşün ele söz demeden,
Ne kimseyi kır,ne kırıl.

Bir kenara otur şöyle,

Minnet etmedim hiç kimseye ama,
Neler çektim sen gel onu bana sor.
Bunu anlatmak zor gelir adama,
Neler çektim sen gel onu bana sor.

Kendimi kenara attım yılmadım,

Beni gurbet ellere mi atmadın?
Neler ettin sen bana deli gönül?
Yaban elde işkence mi etmedin?
Neler ettin sen bana deli gönül?

Ne söze baktın ne beni sayladın?

Bizler eskiden koyun mu gütmedik?
Neler yaşadık neler ah bir bilsen?
Sabah malın ardına mı gitmedik?
Neler yaşadık neler ah bir bilsen?

Gece vakti malı belden aşırdık,

M.H.P bitmiştir diyen çıkıyor,
Ne MHP biter ne Ülkücülük.
Böyle diyenlerin kendi çöküyor,
Ne MHP biter ne Ülkücülük.

M.H.P'nin bakarsan geçmişine,