Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Nefis gönüle aktıkça,
İnsan oğlu yola gelmez.
Göz harama baktıkça,
Kalp Rabbine yönelmez.

Sıcakta aşk çiçeği solmasın,
Şems vakti su verene ne mutlu.
Gönülde çiçek heder olmasın,
Şems vakti su verene ne mutlu.

Sevda hem ebeddir hem ezeldir,

Salih Peygambere asilik yapan,
Semud Kavmi depremle helak oldu.
Allah'a inanmayıp puta tapan,
Semud Kavmi depremle helak oldu.

Hakka inanan kimseye kin güden,

Sevda güllerini dermeye geldim,
Sen aç gönül bahçeni ben geldim yar.
Sana sevdayla gül vermeye geldim,
Sen aç gönül bahçeni ben geldim yar.

Bu gönül aşkın badesini içmiş,

Sen Ademi topraktan halk eyledin,
Onun emrine şu cihanı verdin.
Havvayı eş verip çoğalın dedin,
Onlara insan denen canı verdin.

Düşünüp kafa yormayın her şeye,

Ölümsüz gibi yaşarız,
Sen affet bizi Allah'ım.
Meçhule doğru koşarız,
Sen affet bizi Allah'ım.

Topu alıp taca attık,

Dünyaya gelen göçer sen ağlama,
Günler tez gelip geçer sen ağlama.
Bir kapıyı kapayan Yüce Allah,
Elbet bir kapı açar sen ağlama.

Biz ağlayalım biz,
Sen ağlama Tuna.
Yaram oldu göz göz,
Sen ağlama Tuna.

Yaramı dağlarım,

Eskiler hep söylemiş,
Sen ağzını sıkı tut.
Dil kemiksizdir demiş,
Sen ağzını sıkı tut.

Tut kantarın sapını,

Ağızla kuş tutma yerine,
Sen ağzını tutmasını bil.
Sakın fazla dalma derine,
Sen ağzını tutmasını bil.

Kötü olan öze dikkat et,