Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Var olduğu sürece nefesim,
Gönülde benim duyulsun sesim.
Sakın ha inat etme ey nefsim,
İblis inat etti Şeytan oldu,
Kabil inat etti katil oldu.

Sevda yürekten akarken çağıl çağıl,
Gönlümüz Yüce Hakka doğru uzanır.
Bizde güçlü olanlar kazanmaz oğul,
Allah kimin yanındaysa o kazanır.

Osmanlıdan sonra yüz yıl,
Ülkede duraklama olacak.
Sonra kurulacak devlet,
On Osmanlı gücü alacak.

Selçuklu beyi Ertuğrul Gazi'yi koruyan,
İbn-i Arabi'nin duası var üzerinde.
İman ile güçlendirip zırhını bürüyen,
İbn-i Arabi'nin duası var üzerinde.

İman yüce Allah'adır,Allah'tır tapılan,

İnsan sevilecekse kör ederek nefsini,
Gönlünü insanların sevgisine açmalı.
Kendisini görmek isteyenler gölgesini,
Göremeyecek mesafeye kadar uçmalı.

Ben sendenim diyerek Ali'yi hançerleyen,
İbni Mülcem gibi çok insan var aramızda.
Bizlere karşı münafıklık postunu giyen,
İbni Mülcem gibi çok insan var aramızda.

Sözüne baksan kendi sözünden utanırsın,

Dert ile insanı acıyla bitirir keder,
Yanan bir gönüle ateş kor değildir.
Hiç kimse görmek istemeyen kadar,
Bu koca dünya içinde kör değildir.

İnsanı iyi tanı söylediği sözü celbet,
El sözüne bakanların gönül sancısı dinmez.
Kendisinin ne olduğunu bilen insan elbet,
Kendini bilmezin söylediğinden etkilenmez.

Az ye yedikten sonra istirahat et,
Dört beş saat daha yemek yeme.
Bir müddet dinlen su iç spora git,
Yemekten sonra hemen yürüme.

İbn-i Sinâ ya; devası olmayan dert var mı derler,
Olmaz mı bu dert dünyada dertlerin hasıdır der.
İnsanların yüzüne bakıp şöyle yerinden fırlar,
Esas dert iyinin kötüye muhtaç olmasıdır der.