Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Kulu Hakka götüren şey,
Zikreden dil,şükreden kalp.
Yükselmenin aracı hey,
Zikreden dil,şükreden kalp.

Dünyada olsak da deli,

Hakkın ıslah etmediği,
Kulu kul ıslah edemez.
Sözlerin kar etmediği,
Kulu kul ıslah edemez.

Elden gelmiyorsa napsın?

Kulun gönlünden mal sevgisi kalkarsa,
Kul ülfete başlar hakikate erer.
Allah kulun kalbine ışık yakarsa,
Kul ülfete başlar hakikate erer.

İnsan aşk-ı muhabbetle Hakkı arar,

İnsanlar sizden eleştiri ister,
Kulun duymak istediği övgüdür.
İnsana yüz versen yok mu der astar,
Kulun duymak istediği övgüdür.

Eleştirilen bir insan gülemez,

Güvenim Allah'adır,
Kulun işi rast gelsin.
Bu dünya bir sahadır,
Kulun işi rast gelsin.

Allah her şeye kadir,

İnsanın kim olduğu önemli değil,
Kulun kimlerle olduğu önemlidir.
Siz kötü kimselere etmeyin meyil,
Kulun kimlerle olduğu önemlidir.

Eskiden o sıradan olan bir itti,

Tarikat,Seyr-ü Sülük ile kalbin terbiyesi,
Hakkın izniyle marifet kazanma sürecidir.
Dervişlik gönül içinde Hakkın sırrına erme,
Hamken pişerek olgunlaşma,yanma sürecidir.

Marifet,Dervişlerin Hak yolundaki çilesi,

Allah'a şükür edip ona sığın,
Kul inşallah der,Allah inşa eder.
Senin Yaradan'la kopmasın bağın,
Kul inşallah der,Allah inşa eder.

Yaradana sevgi,şükür sunalım,

Güneşle dünya arasına ay girince,
Dünya kararır,yol karanlıkta kalır.
Allah'la kulun arasına dünya girince,
Gönüller kararır,kul karanlıkta kalır.

Bu eski olan insanlar iyi bilir,

Güneş ile dünyanın arasına,
Ay girse dünya karanlıkta kalır.
Yüce Allah ile kul arasına,
Dünya girse kul karanlıkta kalır.