Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Dünyalık dert ile uğraşıp durma,
Boşver gönül boşver Allah büyüktür.
Kızıp ta kimsenin kalbini kırma,
Boşver gönül boşver Allah büyüktür.

İnsana neden darılıp küsülür?

Özde fikir dört bir yana savruldu,
Duygularım el basar yüreğime.
Sevgi ile içim yanıp kavruldu,
Sevda ile yel eser yüreğime.

Akla kesilen tabular kapandı,

Arkadaşı iyi seçmek önemlidir,
Boş insanın arkadaşlığı çekilmez.
Basit olan insanlar zaten namlıdır,
Zor yola kolay insanlarla çıkılmaz.

Yapmış olduğun ibadetler hariç,
Yaptığın işte aşırıya gitme.
Bu sözün üzerine bir tas su iç,
Yaptığın işte aşırıya gitme.

Söylediğim sözü yabana atma,

İçimi yakar,
Ah benim sevdam.
Kalbime akar,
Ah benim sevdam.

Sebebi yardır,

Ahir zaman geldiği sıralarda,
Fıratla Dicle nehri kuruyacak.
Hiç bir su kalmayacak meralarda,
Fıratla Dicle nehri kuruyacak.

İnsanlar etrafına ev kuracak,

Vatan için askerde şehit oldu,
Toprağa al kanları akıp gitti.
Yedi göğü aşıp cenneti buldu,
Adem Şimşek misali çakıp gitti.

Sızlayan gönlümüzde taş var artık,

Karahanlı devlet hükümdarı Satuk Buğra Han,
Babası Bezir Han ile cihanda kazandı şan.

Babası öldükten sonra düşmanlarla çatıştı,
Oğulcak Kadir Han yanında büyüp yetişti.

Dert bağrıma bıçak gibi çakıldı,
Deli gönlüm verem olup yıkıldı.
Sonbaharda yaprak gibi döküldü,
Rüzgar ile hazan değdi gönlüme.

Vücudum hamur gibi bağrım elek,

Gönül ehli ile sohbete gidip,
Sözü yazdım amma sen gel bana sor!
Sırrı alem ile aşikar edip,
Aşkı çözdüm amma sen gel bana sor!

Sevdayla alemi dolaşıp geldim,