Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Sevgiyi alıp taç yaptım,
Özümü kaybetmedim ben.
Her olaydan hisse kaptım,
Yüzümü kaybetmedim ben.

Kendimi riske sokmadım,

Yapmış olduğun ibadetler hariç,
Yaptığın işte aşırıya gitme.
Bu sözün üzerine bir tas su iç,
Yaptığın işte aşırıya gitme.

Söylediğim sözü yabana atma,

Arkadaşı iyi seçmek önemlidir,
Boş insanın arkadaşlığı çekilmez.
Basit olan insanlar zaten namlıdır,
Zor yola kolay insanlarla çıkılmaz.

Dünyalık dert ile uğraşıp durma,
Boşver gönül boşver Allah büyüktür.
Kızıp ta kimsenin kalbini kırma,
Boşver gönül boşver Allah büyüktür.

İnsana neden darılıp küsülür?

Vatan için askerde şehit oldu,
Toprağa al kanları akıp gitti.
Yedi göğü aşıp cenneti buldu,
Adem Şimşek misali çakıp gitti.

Sızlayan gönlümüzde taş var artık,

Ahir zaman geldiği sıralarda,
Fıratla Dicle nehri kuruyacak.
Hiç bir su kalmayacak meralarda,
Fıratla Dicle nehri kuruyacak.

İnsanlar etrafına ev kuracak,

İçimi yakar,
Ah benim sevdam.
Kalbime akar,
Ah benim sevdam.

Sebebi yardır,

Herkesin kendine göre derdi var,
İnsanlara dert anlatmak zor imiş.
İnsanoğlunun gönlü gerçekten dar,
İnsanlara dert anlatmak zor imiş.

Dışı sizi içiyse beni yakar,

Selam dursun Bahadırlar ve Alpler,
Sancak açmış yüce Sultan geliyor.
Şanı büyük kumandan veli Hünkar,
Balkan fatihi Murad Han geliyor.

Kılıç sıyırmış pusat giymiş erler,

Karahanlı devlet hükümdarı Satuk Buğra Han,
Babası Bezir Han ile cihanda kazandı şan.

Babası öldükten sonra düşmanlarla çatıştı,
Oğulcak Kadir Han yanında büyüp yetişti.