Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Nefis seni yenmek ne kadar zormuş,
Ben seninle savaştım kırk sene.
Nefisle savaşmak ateşle kormuş,
Ben seninle savaştım kırk sene.

Sen beni zayıf görünce saldırdın,

Sevgi gönülde olan şana benzer,
Sevda insanlara güzellik katar.
Nefis üç köşeli bir dikene benzer,
Ne yana dönerse dönsün sana batar.

Büyükler nefsi dikene benzetir,
Nefis üç köşeli dikendir batar.
İnsan gönülü ekene benzetir,
Nefis üç köşeli dikendir batar.

Kendimize nurlu dünya kuralım,

Yapmacık olmaktansa kendim olup,
Nefret edilmeyi tercih ederim.
Kendi adıma eleştiri alıp,
Nefret edilmeyi tercih ederim.

Toplumda laf ile şişmek istemem,

Ramazanda şeytan bağlıdır,
Nefsi bağlamaz isen olmaz.
Nefis ki şeytanın oğludur,
Nefsi bağlamaz isen olmaz.

Şeytan özü ateşte yakar,

Süleyman Hilmi Tunahan Hazretleri diyor ki;

Ana meme verdikçe çocuğun büyüdüğü gibi,
Nefis de arzulara uydukça büyüyüp emare olur.
Ondan sonra Velî olsam,Nebi olsam der durur,
Nefs-i Emmâre ancak Râbıta ile terbiye bulur.

İnsan nefsi her şeyi yapmak ister,
Nefs-i Emmareyi dizginlemek şart.
Nefse yüz verir isen ister astar,
Nefs-i Emmareyi dizginlemek şart.

Nefis insanın zor gününü bekler,

Şeytana yem mi edeceksin nefsim sen beni,
Nefsim bırak yakamı Hakka secde edeyim.
Dünyada Hakka kurban eyledim ben bu teni,
Nefsim bırak yakamı Hakka secde edeyim.

Bırak beni,şeytana kul olmayı sağlama,

Aklım her gün Allah'a tövbe eder,
Nefsim ise her an tövbemi bozar.
Bu hayatta hep böyle olup gider,
Gönlüm ise bu olanlara kızar.

Hep ağlıyorum inan yüzüm gülmez,

Yatak kıyafetleriyle sokakta dolaşıyorlar,
Nefsimizi neslimizi muhafaza eyle Yarabbi.
Bunlar Yüce Hakkın koyduğu sınırları aşıyorlar,
Nefsimizi neslimizi muhafaza eyle Yarabbi.

Yüzüne bir karış boya sürmüş suratı olmuş kaplak,