Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Kul mezara konunca ruh bedene üflenir,
İnsan ölünce tekrar mezarda diriltilir.
Bu hale gaybda yarı baygınlık hali denir,
İnsan ölünce tekrar mezarda diriltilir.

Ölen önce Hak emriyle ahirete erer,

İnsan topraktan yaratıldı yine,
Ölünce toprağa geri dönecek.
Yatacaktır bir mezarın içine,
Ölünce toprağa geri dönecek.

Yer gizleyip kucağına alacak,

İnsan ölür baki kalmaz,
Yaptığı ile değer bulur.
İnsan ölünce unutulmaz,
İnsanlar unutulunca ölür.

İnsanoğlu uykudadır,
İnsan ölünce uyanır.
Allah olanlara kadir,
İnsan ölünce uyanır.

Hakikate edip buyur,

İşine gelmediğini görmüyor,
İnsanoğlu bu kadar kör olamaz.
Olan olaylara akıl ermiyor,
İnsan aklı bu kadar dar olamaz.

İşi düşerse o zaman arıyor,

Büyük bir hesaplaşmaya doğru gidiyoruz,
İnsanoğlu Hakkın Divanına hazır olsun.
Biz daha dünyalık ne hesabı güdüyoruz?
İnsanoğlu Hakkın Divanına hazır olsun.

Ölüm var biz toprağın altına gireceğiz,

İyilik yaparsan kötülük bulursun,
İnsan oğlu iyilikten anlamıyor.
İyilik yaptığınla kötü olursun,
İnsan oğlu iyilikten anlamıyor.

Ne kimseye iyi davran ne bir kin güt,

İyi insan iyi niyetinden kaybeder,
İnsan oğlu iyi niyetini kaybeder.
O zaman insandaki iyi niyet gider,
İnsan oğlu iyi niyetini kaybeder.

Zaman Ahir Zaman,insanlar olmuş yaman,

İnsana iyilik yaparsın kötülük yapar,
İnsanoğlu kadar nankör olan bir varlık yok.
Sen zorda olsan seni görmez gözünü kapar,
İnsanoğlu kadar nankör olan bir varlık yok.

Sana hiç bakmaz her işi olsun ister mamur,

Yağ gibi suyun üstüne çıkıyor,
İnsan oğluna hiç bir şey denmiyor.
Bir söz desen başka yere çekiyor,
İnsan oğluna hiç bir şey denmiyor.

Dünyada kime söyler isen söyle,