Çağıl çağıl çağladım
Aktım döküldüm
Kör karanlığın sonuymuş
Bilemedim
Rüzgarına kapıldım
Ele göze dize
Uykusuz gecelerimin
Bitimsizliğinin ardından
Mor sabahlarda
Düşerim yollara
Ne yana dönsem
Bilmeden
Tek bir sözcük
Bir cümlede
Başlar
Ve birden yiter
Ademoğlunun
Binlerce yıllık
Dalında kalsam
Korunsam bir ömür
Soğuktan
Ve dahi sıcaktan
Her bahar doğup
Son baharda
Anarşist çocuk ruhum
Kırkını tamam edip
Yarısına vardığında
Kalan ömrünün
Çılgın yıllara nazire
Kendini
Sesinde
Soluğunda
Bahar kokuları
Duyduğum
Ateşsiz
Taş odalarında
Az kullanılmış
Gecenin ardından
El değmemiş
Gökyüzü isterim
Yoksa
Çıplak sabahlar
Zengin sofralarının
Aç gözlü şımarıklıklarında
Şefkatli sükunun
Tadını ararken
Şaşılası hazlar yaşadım
Aşk yağmurlarının
Ağladığımı
Bir ben biliyorum
Sığındığım karanlık
Tanığım
Birde
Sana söylüyorum




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!