KİLİT
kendi kilidini
kendi ellerinle kırdığında
yaşam gizemini çözebilir
son mevzisinde ömrün
Kimlik
Adım yok belki ama
Sahipsiz de sayılmam
Düşlerim ne güne duruyor
Kimseler bilmiyormuş
KİN
gündoğmaya yüz tutarken
ülkemin alaşafağında
bir çakım aydınlık
bir karanlığa uyandım
KİR
perişan haldeyim
kendimden utanıyorum
dayanılacak gibi değil
kokuyorum
kırkbeş
Saymakla tükenmezmiş
Geçen yıllar derlerdi de
Yaşamadan mümkünsüzlüğünü
Hesap etmeye
KIŞ
camlar mı buğulu
yoksa mevsimler hep kışa mı döndü
neden soyunup dururlar
her bahar yeşerme telaşında ki
kıymık
En çok da
Söyleyemediklerimdir
Korkağın teki olmamın
En birincil nedeni
Ve ne zaman
Kök
Sen de
Yaşadığın şehre
Benziyor musun sevgili
Yağmura durunca bulutlar




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!