Yusuf ile Züleyha Şiiri - Mustafa Öztürk 9

Züleyha,
Meğer aşk en büyük yalanmış
Masallarda kalmış Yusuf’la Züleyha
Yusuf el etmiş kuyunun dibinden
Bir bardak su vermemiş Züleyha

Züleyha,
Zehir etti bünyeme şirpençenin tohumu
Elim kalkmaz oldu şu nankör Adem’e
Elalem ne der demekten usanmış dilim
Bir gözüm sende, bir gözüm öte alemde..

Züleyha,
Yavuzun kudretli gölgesi mi büyük yoksa
Benim aşkımın peygamberi selamet mi
Bir yudum su mu zor gelir yoksa
Bir başka alemden, bir aleme gitmek mi ?

Ne der hekimler bilmem Züleyha
Kuyunun dibinde yalnız kaldım
Bir vakitler öksüz idim
Şimdi bir garip yetim kaldım
Züleyha..
Kuyu derin,
yol karanlık,
ömür kısa..
Ben Yusuf oldum, sen Züleyha..