Hüzünlü bir roman olup yüreğimde
Kalemimin gözyaşı olacağına
Karşılık ver sevdama
Mutlu bir son yazalım...
Ben genelde kalemimi gece elime alırım.
Bilmiyorum sessizliği sevdiğimden mi?
Yoksa karanlığın sensizliği anlattığındanmı?
Belkide geceninde benim gibi kimsesiz olduğundandır..
Uçurum kenarında asılı kalmış bir çoçuk gibiyim
Ne aşşağıya bakmaya çesaretim var
Nede kendimi kurtaracak gücüm.
Nezaman bir dosta ihtiyac duysam icimi dokmek icin
Yanimda kalemim ve bir parca kagittan baska hic kimsem yoktu..
Sen ağaç olsan kuş olup konmazmıydım dalına
Yerde toprak olsaydın yağmur olup can vermezmiydim sana
Çolde kum olsaydın rüzgar olup senide götürmezmiydim yanımda
Ya sen gece olsaydın ben ay olup aydınlatmazmıydım karanlığını..
Nemi istiyorum çaldığın çocukluğumu geri vermeni hayallerimi rahat bırakıp kabuslarımdan çıkmanı ySf
Once sevmeyi ogrendim sonra yazmayı
Yazdikca sevesim sevdikce yazasim geliyor
Sende once okumayi ogren sonra sevmeyi
Gör bak okudukca sevesin sevdikce okuyasin gelecek..
Nezaman bir dosta ihtiyac duysam icimi dokmek icin
Yanimda kalemim ve bir parca kagittan baska hic kimsem yoktu..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!