kalem bu gün böyle dedi,
Yusuf Kuyu Korona
Kuyuya düşmüşse insan, çırpınır ordan çıkmaya
Kurtulabilmek içinse, çalar her bir fikre maya
Saniyeler, dakikalar, geçer başlar zil çalmaya
Saat erken, ümit vardır, dostlar çıkar aramaya
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta