Gözlerindi gözlerime,gözlerinle akıveren..
Ellerindi ellerime,bir kor gibi düşüveren..
Sözlerindi sözlerimi,bir sahrada yitiveren..
Sen miydin o,kokladığım, peşimsıra yediveren..
Niye gökyüzü niye, yarim gibi bakıyorsun? ..
Mevsimlerin hep yetim,sebepsiz ağlıyorsun..
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta