kırdın yalancı,soluk ve buğulu aynaları,
boş yüreğime avuç avuç kattın camları,
sevdanın kanını umarsızca akıttın maziye,
acısından dönersen Yusuf gibi gerçek aşkı bul diye........
h.y.Zuhal öldü.Yusufcuk kuşu geceleri ötebilsin diye......
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta