Yuşa Arış 1969’da Samandağ’da doğdu. İlk ve orta öğrenimini aynı yerde tamamladı. Ankara Üniversitesi Basın Yayın Yüksek Okulu Gazetecilik ve Halkla İlişkiler bölümünü bitirdi. Bir süre Mısır’da öğrenim gördü. Ulusal gazete ve dergilerde muhabirlik yaptı. Samandağ’da yayımlanan gazetelere köşe yazıları yazdı, söyleşiler hazırladı. 2023’te öğretmenlik uğraşından emekli oldu.
Deniz Şiirleri (1990), Öte (1993), Bir Şiirler (1996), Güle Güle (1999), Mavi Ayin (2002), Deniz Toplu Şiirler içinde), Belki (2005), Elinle Kopardığın (2008), Kolları Bağlı (2010 Art Arda Toplu Şiirler içinde), Kırk Kırık (2014), Tanıdık (2020 Onu Bir Toplu Şiirler içinde) ve Yıkımlar Arasında (2024) adlı şiir kitapları yayımlandı.
Hatay Arapça dil ürünlerinden yaptığı derlemeleri 2009’da ElkiHil B@aynek (Sürme Gözlerinde), 2012’de Ene @niyni @el Ğeli (Değerli İçin İnliyorum), 2014’te Dürüvb El@aşk Me Rahmit Hada (Aşkın Yolları Kimseye Acımadı), 2017’de Ya Tayr (Ey Kuş) ile Khaltıt RüvHi Biy RüvHa (Canımı Canına Kardı) ve 2024’te Dümüv@i Tavvafo El@asi (Gözyaşlarım Asi’yi Taşırdı) kitaplarında yayımladı.
Eserleri
Deniz Şiirleri (1990), Öte (1993), Bir Şiirler (1996), Güle Güle (1999) Mavi Ayin (2002), Deniz Toplu Şiirler içinde), Belki (2005), Elinle Kopardığın (2008), Kolları Bağlı (2010 Art Arda Toplu Şiirler içinde), Kırk Kırık (2014), Tanıdık (2020 Onu Bir Toplu Şiirler içinde) ve Yıkımlar Arasında (2024)
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!