Tehlikeler bitmiyor, Allah’a yürüyüşte,
Her tarafta eşkıya, tekin değildir yolu.
Gönlünü ona verip, aşkıyla bürüyüşte,
Yokluk, sefalet, çile, belalı sağı, solu.
Asan görünür yollar, sefer kolay sanılır,
Hayallere aldanıp, seraplara kanılır,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta