YÜRÜYORUZ, NEFES NEFES!
Nefes almadan yaşamak ne mümkün,
Solumak ki insanın, en zirvede ki mülkün
Yıllar geçer, adım adım yürüyoruz
Ne yapıp neler eyleriz yaşamdayken
Her nefeste ölüme yaklaşmakta, ölüyoruz
Mutluluğumuz yeterli değil, umutlarımız bitik
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta