Gece Karanlık Bir Gömlek Giydirmiş Üzerime,
Korkular Üzerine Korkusuzca Yürüyordum
Solmuş Yapraklar Üzerine Düşüyordu Ay Işığı
Yüreğimde Yalnızlık Duygusu, Pervasızca Yürüyordum.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Çok güzel dizeler...
Umarım devamı bu asırda gelir... :)))
Kutluyorum İNCİ hanım...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta