Yürüyorum sensiz,karanlıklarda,
Ürkütüyor hayal kurmak ve üşüyorum,
Rüyalarda bile sensizlikten korkuyorum,
Başımda dolaşan kara bulutlarla dolaşıyorum.
Yürüyorum sensiz ve tek başıma,
Olmuyor sabahlar karanlıklar kalkmıyor üzerimden,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta