4 Ağustos 1999 - Eskişehir
Hatıralar yakıyor ruhumu, sessizlik ise öylesine üşütüyor
Su bile ıslatmıyor artık beni, ateş hiç ısıtmıyor
Bütün kağıtlara sinmiş bu yalnızlığım
Kayboluyor tüm kelimeler, artık şiir de yazamıyorum
Çıkışının olmadığını bildiğim, buzdan bir labirentte
Sadece donup kalmamak için yürüyorum
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta