Uçsuz bucaksız bir yol, ne taş, ne toprak ne de iz var,
Görünen tek şey, bir ışık, kaynağı belli olmayan.
Yürüyorum, sorguluyorum kendimi, ışığa bakıyorum,
Anlam veremiyorum, sadece yürüyorum hiç yorulmadan.
Denizden uzağım, ırmaklardan, yaşadığım şehirden uzağım,
Kendimden geçmiş bir şekilde yürüyorum, hiç durmadan,
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
gerçek umutlarla buluşmanızı ve düşüncelerinizdeki sevgiye ulaşmanızı diliyorum...güzel şiir...tebrikler..atıl kesmen
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta