Yürüyorum,
Nefesimi buzlu camların pervazlarında yitirerek
Ümitlerimi sabah güneşlerinin çıplak kollarına bırakıp
Yürüyorum.
Bir demircinin körüğüne yaslayarak sesleri
Örs üzerinde çırpınan kıvılcımları yıldızlarıma katarak
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Yürürüm çünkü ölümdür yürünülmeyen
yürürüm yürüyüşümdür yeryüzünün halleri
İsmet Özel - aynı adam şiiri
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta