Yürüyorum,
Nefesimi buzlu camların pervazlarında yitirerek
Ümitlerimi sabah güneşlerinin çıplak kollarına bırakıp
Yürüyorum.
Bir demircinin körüğüne yaslayarak sesleri
Örs üzerinde çırpınan kıvılcımları yıldızlarıma katarak
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Yürürüm çünkü ölümdür yürünülmeyen
yürürüm yürüyüşümdür yeryüzünün halleri
İsmet Özel - aynı adam şiiri
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta