Bir sabah annesiyle ilkokula yürüyor,
Meraklı, ışık saçan gözlerle öğretmenine gülüyor,
Öğretmenin ışığı binlerce çocuğu aydınlatıyor.
Bir sabah annesiyle tarlasına yürüyor,
Annesinin emeğini çabasını görüyor,
Annesinin çabasını yüreğine kazıyor.
Bir sabah sevinçle köy okuluna yürüyor,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta