Sen hiç yürümeyi özledin mi?
Şöyle elini kolunu sallayarak,
Havada uçarcasına,
Bir kelebek gibi.
Sen hiç yürümeyi özledin mi?
Dünyayı ben yarattım dercesine,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Yürümesini bilen ama nereye gittiğini bilmeyen; bedeni sağlam ama beyinsiz bir sürü insana inat, siz yüreğinizle,duygularınızla zaten koşuyorsunuz.Lütfen bu ince duygularınızı yitirmeyin.Çok duygusal anlamlı bir şiir okudum.
Saygılarımla +10 ve antolojim
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta