Bilmezdim geldiğimde mesafelerin...
Adımlara yüklü olmadığını...
Anlamazdım yürümezken....
Koşmanın adımlara uzak olduğunu....
Nede sevinmiştim emeklemeden yürümeye geçtiğime...
Koşarken gülmüşüm bile....
Adım adım emeklemeye geri döneceğimi bilmezcesine....
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta