Bilmezdim geldiğimde mesafelerin...
Adımlara yüklü olmadığını...
Anlamazdım yürümezken....
Koşmanın adımlara uzak olduğunu....
Nede sevinmiştim emeklemeden yürümeye geçtiğime...
Koşarken gülmüşüm bile....
Adım adım emeklemeye geri döneceğimi bilmezcesine....
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta