Attılar beni karanlık bir hücreye
Sonra gözlerimi karanlığa bağladılar
Bahanesizce ağlamayı öğrettiler sevdama
Yürüdüler gençliğime yürüdüler anne
Şifasız ecza sürdüler yarama
Bir isyan bağladılar dualara
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Geçnliğine yürüyenleri şiire ihbar etmen güzel...Sitemlerin kökü kurumayacak acılar yüreğimizi işgal ettikçe...
şiirleri yazdığın kişi seni hak ediyormu merak ediyorum doğrusu bana ileti atarsan sevinirim
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta