Yürü Yalan Dünya Şiiri - Aydın Ahmet

Ne vakit yaşlandım ihtiyar oldum
Yürü yalan dünya sende fanisin
Ne gün gördüm ne de bahtiyar oldum
Yürü yalan dünya sen de fanisin

Sırayla sanırdım ölüp gideni
Yaşlanmaz bilirdim ben bu bedeni
Ne çabuk harcadın pul gibi beni
Yürü yalan dünya sen de fanisin

Sana konduğunda göçmeyen mi var
O tatlı canından geçmeyen mi var
Son durağın kuyu, toprak dört duvar
Yürü yalan dünya sen de fanisin

Çok engeller aştım, çok bilek büktüm
Ne fazlaydım ne de kimseye yüktüm
Yavaş yavaş yandım, dağ gibi çöktüm
Yürü yalan dünya sen de fanisin

Nerde gömülenler nerede ceddim
Ben de onlar gibi kemikle ettim
Yaş kemale erdi yeni fark ettim
Yürü yalan dünya sen de fanisin