yürü bre ehli deve endamını göreyim
sen dağıt saçları savur at ben tekrar öreyim
mecnun bir aşk yüzünden dağlara kaçmış diyorlar
olabilir az öte yanaşta bende göreyim
mesafeler uzak ise fazla sıkma canını
bekleki vakitler vakfetsin uygun bir anını
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yürü bre ehli devenin bu versiyonunu pek sevmedim
Valla ben de sevmedim
Geçmiş gün hangi akla hizmet yazmışım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta