Biz Devrimi yüreklerimize gömdük.
Yüreklerimizide,hücrelerine Tutsakhanelerin.
Tırnaklarımızı duvarlarına Çetele tutarken,
Gözlerimizi tavanına gölgeleri izlerken.
Demir kapılarının ardında onca acı çekerken,
Tutsak olan sadece bedenlerimizdi.
Olabildiğince özgürdü düşüncelerimiz,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




tamamını okumak buradan kısmetmiş..zorumuza giden bizi biz yapan değerleri satanlar..ne güzel de özetlemişiniz..
kaleminize yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta