Birazdan akşamın alaca karanlığı basacak
Sende neler olacak bilmiyorum
Bende hüzün, bende özlem, bende keder olacak
Ayrılığın acısı oturacak yüreğime, kocaman bir taş gibi
Sabahı bekleyecek o yürek çatlamadan
Yılların birikimi varda içinde, biraz yaslı, biraz kırgın
Kim bilebilir o yürekte hangi fırtınalar esecek
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta