Tutkunun şehvetiyle düşmüştün yüreğime.
Bakardın ateş olurdu,yanardı kalbimin odacıkları.
Gözlerinle hapsetmiştin beni bu daracık odaya,
neler sığdırmıştım ben buraya.
Günleri aylara sığdıramadım, ben seni unutamadım derken,şafaktan haber gelmiş, “vakit daraldı” demişti.Oda artık ışık almıyor,kalbim artık o odacıklara ait değildi.Günlerin git gide daraldığını,
Gecelerin gündüzlerden daha uzun olduğunu haber veriyordu.Bu odalar artık ışık almıyordu,birdaha yanmamak üzere kapanmıştı kapılar sonsuza dek…
Bir ayak sesi duymayayım
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum
Devamını Oku
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta