Tutkunun şehvetiyle düşmüştün yüreğime.
Bakardın ateş olurdu,yanardı kalbimin odacıkları.
Gözlerinle hapsetmiştin beni bu daracık odaya,
neler sığdırmıştım ben buraya.
Günleri aylara sığdıramadım, ben seni unutamadım derken,şafaktan haber gelmiş, “vakit daraldı” demişti.Oda artık ışık almıyor,kalbim artık o odacıklara ait değildi.Günlerin git gide daraldığını,
Gecelerin gündüzlerden daha uzun olduğunu haber veriyordu.Bu odalar artık ışık almıyordu,birdaha yanmamak üzere kapanmıştı kapılar sonsuza dek…
Sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Devamını Oku
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta