Her damlasında can bahşeden
okyanuslar sahibi ey sevgili
diyeceklerimi iyi dinle
sen ki bülbülü çıldırtan gül
gül biraz
hani önceleri olduğun gibi
önceleri gülüyordun dünyayı hiçe sayarak
işte o zamanlardaki gibi
niye asıyorsun yüzünü
niye dikersin kapkara gözlerini yere
kaşlarını neden perde edersin
neden umut ışıklarına
ne o korkuyor musun
neden kimden
sevmek günah mı
niye sevmiş anan babanı
yaşayalım hayatı
gelmeden sonsuzluklar
ellerin ellerimde
gözlerin gözlerimde noktalansın
yüreğin birleşsin benimkiyle
benim kanım senin damarlarında
seninkiler bende dolaşsın
mutlu olalım yeterki
gülelim yeterki
karanlıklar basmadan.
Kayıt Tarihi : 25.2.2007 02:20:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Ahmet Emer](https://www.antoloji.com/i/siir/2007/02/25/yureklerimizde-ayni-kan.jpg)
TÜM YORUMLAR (1)