Eylüldü, Ekimdi, Kasımdı,
her aya bir şey yükledik.
Kimi sevincine,
kimi hüznüne,
yüreğimize eş ettik.
Nisandı, Mayıstı,
yeni keşfediyormuşuz gibi,
bahar da coştuk.
İlkti, sondu,
yeminler ettik.
Aylar yıllar geçti,
saçlar ağardı.
Kimi sevincini yitirdi,
kimi hüznünü katladı.
Yürek sevmekten hiç vazgeçmedi…
Her bahar yeniden doğduk,
sorsan hep onyedideydik.
Çiçekler her bahar açtı,
soldu, kitap aralarında.
Yüreğimizdeki sevda hep taze kaldı…
Hayat duruldu,
yaşam belki son istasyonda.
Kimi devam edecek yoluna,
kimi çabalayacak yetişmeye
Ve yürekler yorgun hayata…/Sabri Ceyhan
Kayıt Tarihi : 18.3.2016 00:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!