Sevdaları kadar büyüktü yürekleri.
Yürekleri,
Önce birer top ateşti,
Dağ başlarında tek tek yanan!
Sevdaları ateşten gömlek…
Sonra sevdaları büyüdü,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bir ses çağırıyor,
Varoluş destanından
Duyuyor musun?
Çağlara hükmeden bir ses!
Karakalpaklı, gök yeleli
Bozkurt’un sesi!
Demirden dağları,
Eritmeye çağırıyor…
Demirden dağları,
Eritmeye çağırıyor…
Bayram Ali Bayram
YÜREĞİNİZE VE EMEĞİNİZE SAĞLIK BU GÜZEL ŞİİRİNİZİ SEVEREK OKUDUM KUTLARIM SİZİ GÖNLÜNÜZ ŞEN KALEMİNİZ DAİM OLSUN SAYGILARIMLA
KALEMINIZ DAİM VE KAİM OLSUN SAYGILAR
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta