Ne dallar, ne yapraklar , ne de ağaçlar tutuşur bu ormanda,
Yalniz insan kokar bu orman,
Bir dokunuşla alev alan,
Bir nefesle kor olan,
Bir bakisla toz olan,
Umutları dumana siyah çalmış,
Yanık yanık,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta