Baharım çok aceleci, meltemler şiddetli.
Sen, ormanlarda ağaçlar ardındaki yonca, korunaklı.
Narinsin bir de rüzgarda hiddetli.
Tabiattaki çocuk oyunlarından uzak, yorgunsun ve de dertli...
Bir elinde dört çocuk -onlar için mutlu- işte bu: Yürek Yoncası.
Her gece ormana zifiri karanlık çöker ama ay sana bambaşka.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta