Baharım çok aceleci, meltemler şiddetli.
Sen, ormanlarda ağaçlar ardındaki yonca, korunaklı.
Narinsin bir de rüzgarda hiddetli.
Tabiattaki çocuk oyunlarından uzak, yorgunsun ve de dertli...
Bir elinde dört çocuk -onlar için mutlu- işte bu: Yürek Yoncası.
Her gece ormana zifiri karanlık çöker ama ay sana bambaşka.
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta