Yüreğimin yangınlarını söndür yağmur.
Üf de rüzgâr.
Uf oldu yüreğim.
Kar’a bandırsam yüreğimi,
geçer belki.
Sonra güneşle birlikte,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




tebrikler kaleminize sağlık saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta