Yüreğimde bir şiir soluyor nefes nefese
Bir çocuk gibi ağlıyor mısralarında
Pencerelerinde hayatın vefasızlığı
Yalnızlıklar geçirmiyor gün ışığını içeriye
Aç bir kuş son nefesini veriyor
Tüyü dünyanın yükü kadar ağır.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta