Once Katilasir yurek, yillarin yorgunlugu mudur,
Yoksa kirilmislar midir bilinmez,
Kucucuk zerreler kopar sonra kaybolur, Yurek kuculur,
Daha cok kirilgandir, hep kaybeder kendinden,
Taki sevemez oluncaya kadar ki ne kalmistir geriye.
Yesermek zor istir, ilahi bir parca olmadan olmaz,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta