Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
evet öyle derler.'herkesin yüreği yumruğu kadarmış'...hatırlıyor musun İstanbul'da vakıf Guraba Hastanesinin çay ocağında birisi dmiştiki:Benim yüreğim kocaman her sevgiye yer var'hatırladın değil mi...Gözlerinden öptüm...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta