Olsun demeyin ne çıkar yüreğin yanmasına
İyi bak o dinler duyar sesini hatta sevgini
Kucağını açıp sarılmak ister toprak olan bedenini
Hücrelere ayırmış gelecek boşlukta
Tutamazsın elini artık o günler hayallerde yaşasın
Kahroluyorsun biliyorum yaşam başlıyor
Hasret ve yalnızlık alabildiğine sarmış etrafı
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta