Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Dünün yaralarını geriye çağırıp, iyileştirebilirmiyiz,indirilen darbeleri, verilen acıları geri alabilirmiyiz..hayır..peki ozaman ne yapmalıyız..yüreğine cemre düşenlerin dünyasına..papatyalarla...türkülerle selam söylemeliyiz...ben bu sayfada kaldım..yüreğine sevgiler yolluyorum.
melek ayaz
bir papatya kopardım yüreğimden.
uzattım kendisine ve sonra fısıldadım tek kelime..
hoşgeldin..yüreğine cemre düşenlerin dünyasına....
cemreler asla son olmasın tebrikler şairim
beni mavi yerine kırmızıya boyadılar
ben yeşil yapraklarda su damlacığı olmak istedim
beni bir çölde kum taneciği yaptılar.
yaşamak istiyorum yaşamak..
Mavileri sevmeye..mavilerde kalmaya devam et. Gokkusaginin mavlerini sal umutsuz yuregine..
Tebrikler
mavilerine maviler katmak için.
bir papatya kopardım yüreğimden.
uzattım kendisine ve sonra fısıldadım tek kelime..
hoşgeldin..yüreğine cemre düşenlerin dünyasına
Tek kelimeyle harika...yüreğinize sağlık..saygılarımla.
melek ayaz
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta