Yüreğin Gücü…
Yürek, öyle büyük bir umman ki sınırlarını hayal bile edemezsin… Nice badireleri atlatmış, nice güçlüklere göğüs germiş de “bana mısın” dememiştir.
Yürek o denli güçlüdür ki; bazen kendi bile şaşar taşıdığı yüke… Yalnız bir tek yolu vardır yüreğin yükünü hafifletmenin o da; “-adına dostluk diyorlarmış; öğrendim.” Dağları yarıp gelen çağlayan, çılgınca vururken sularını uçurumun dibine, sesinde bir tek şeyi fısıldıyor; biz ayrılamayız: -Toprak ve Su-.
Yüreğini zorlama infilak etmesin. Üşütürken yalnızlık, sararken bedenini kaybedilenlerin hüznü, dostun var mı etrafında, ona bak! Gönlünü doyur ki; hep dinç kalsın. Umudunu tüketme, ışık yanar mutlaka en uzun tünelin bile ucunda…
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta