Yüreğin dökülünce gözlerinden gönlüme;
Söndü, yıllar yılı gönlümde yanan ateş...
Yüreğin dökülünce gözlerinden gönlüme;
Coştukça coştu yine,
Kabardı, taştı,
Bendini aştı yine gönlümü sulayan,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Çok teşekkür ederim kıymetli kardeşim. Allah razı olsun.
Tebrik ederim.
Beğenerek okudum.
Kaleminize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta