İlk günlerde aşkım dın, sonra canısı dedim,
İlerleyen zaman da, yiğidim ile geldim,
Sevdan büyüdükçe ben, ismine isim verdim,
Yüreğimsin sen artık,yüreğim kalmalısın.....
En kızdığım an bile, nefret ile anma dım,
Hiç bu denli özleyip,sen gibi de yanma dım,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




akıcı bir anlatım ve güçlü bir yazım...
kurgusu uyakları ahengi ve tekniği ile başarılı bir çalışma...
duygusal yoğunluğu hissedildiği gibi..
saygılarımla kutluyorum...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta