Karanlık odamda yatağımdayım gözlerim boşlukta asılı sanki...
Düşünüyorum ve dalıp gidiyorum sonsuzluk kapıları önümde açılır gibi...
İçeri giriyorum etrafımda canım dediğim bir sürü yalan insan
gerçek yüzlerini görüyorum...
Canımı yakıyor bu görüntü gözlerimden yaşlar sicim gibi süzülüyor...
Neden diye sormaya yüreğim razı gelmiyor boğazım düğümleniyor hıçkırıyorum....
Gözlerim okadar net görüyor ki şu an gündüzde göremediklerimi görüyorum...
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Şiir değil belki ama çok güzel bir serbest yazı olmuş,ama bunları yazıp paylaşan yüreğinize sağlık
eminimki bunları yazarken ve bizlerle paylaşırken rahatlamışsınızdır biraz
insan ağlamaya bırakın omuz duvar bile bulamıyor artık saygı ve en içten sevgilerimle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta